Books

 

ตำนานเสาไห้ (แดนอรัญ แสงทอง/ 44หน้า/ สำนักพิมพ์หนึ่ง/ 2552) - 5/5

    หนังสือเล่มบางแต่อ่านเพลินมากอันกล่าวขานถึงตำนานแห่งอำเภอเสาไห้จังหวัดสระบุรี ชอบที่ผู้เขียนใช้ตำนานมาผสมเจือจางกับประวัติศาสตร์ชาติไทยได้อย่างกลมกล่อมด้วยภาษาที่สละสลวยสวยงามพร้อมกับการบรรยายบรรยากาศและตัวละครได้อย่างเห็นภาพและติดตรึงใจ เหนือสิ่งอื่นใดการที่หนังสือบอกกับเราว่า "ความโลภและศรัทธามันก็คือหนึ่งในธรรมชาติของคนทุกคนนั้นแหละที่ซึ่งเราจะมาเศร้าเสียใจกับมันหรือไม่นั้นก็อยู่ที่ทำตน" อันโดนใจผมไปเต็มๆ 


แดนสนธยาอาถรรพ์:The Willows (Algernon Blackwood เขียน/ แดนอรัญ แสงทอง แปล/ 160 หน้า/ ผจญภัยสำนักพิมพ์/ 2553) - 3/5

     อ่าน จบมีความรู้สึกเดียวกับตัวผู้แปลที่อธิบายไว้ในท้ายเล่ม คือเป็นหนังสือที่เล่นกับเรื่องราวความลึกลึบแบบผีสางเทวดาอันเป็นที่คุ้น ชินสำหรับคนตะวันออกแบบเรา แต่คงเป็นสิ่งใหม่สำหรับคนตะวันตกจนกลายเป็นหนังสือชื่อดังไป  ส่วนตัวกลับชอบการวิภากษ์จางๆในอุปนิสัยของอเมริกาที่มีต่อชาติอื่นๆมากกว่า โดยการสร้างตัวละครขึ้นมาสองตัวอันสามารถนำมาเปรียบเปรยกันได้ซึ่งก็น่าซะใจ ไม่น้่อยเมื่อถึงคราวขับขัน แต่กลับน่าเสียดายที่ตอนจบกลับให้ผลสรุปแบบหนัง Avatar ซะอย่างงั้น...แม้จะไม่แปลกใหม่เท่าไหร่นัก แต่การบรรยายบรรยากาศอันวังเวงในความืดของผู้แปลนั้นถือได้ว่ากินขาดและแบบ น่าขนลุกพอดู


คณะราษฏร ปฏิวัติประชาธิปไตยสยาม ๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕ (สุพจน์ ด่านตระกูล/ 70 หน้า/ สถาบันวิทยาศาสตร์สังคม (ประเทศไทย)/ 2552) - 2/5

    เจอหนังสือเล่มนี้โดยบังเอิญซึ่งก็ต้องขอขอบคุณความบังเอิญนั้นที่ทำให้ได้อ่านและได้เรียนรู้เรื่องราวในอดีตว่าเกิดอะไรขึ้นที่ส่งผลพวงมาจนถึงปัจจุบันนี้ จริงๆยอมรับว่าเรื่องราวของตัวหนังสือเล่มนี้อาจเป็นการพูดแค่ด้านเดียวแต่อย่างน้อยๆมันก็ทำให้เห็นประเด็นหลายๆจุดที่เราไม่เคยทราบอันช่วยเปิดกบาลให้คิดและรับรู้มากขึ้น ชอบที่ผู้เขียนใช้ทั้งหลักการทางวิทยาศาสตร์และศาสนาเป็นฐานอย่างสมเหตุสมผลในการประเมินผลการเมือง ข้อติอยู่อย่างเดียวคือการเรียบเรียงของผู้เขียนที่หลายๆครั้งมักพาออกนอกประเด็นหรือหลายทีก็เขียนวนไปวนมาให้หงุดหงิด

 
South Of The Border, West Of The Sun การปรากฏตัวของหญิงสาวในคืนฝนตก (Haruki Murakami เขียน/ โตมร ศุขปรีชา แปล/ 200 หน้า/ สำนักพิมพ์กำมะหยี่/ 2554) - 4/5

     ซื้อมาเพื่ออ่านบนเครื่องบินตอนไป-กลับเซินเจิ้นแล้วก็พบว่าเพลินมากๆ จริงๆจากที่ได้อ่านงานของมูราคามิที่แปลเป็นไทยโดยสำนักพิมพ์กำมะหยี่มาแล้วทุกเล่มเราพบว่าเราเริ่มจับทางเฮียมูได้แล้วเพียงแต่จะโดนหรือไม่นั้นอยู่ที่ภาวะในเวลานั้นๆมากกว่า ซึ่งเล่มนี้เข้าข่ายโดนใจทีเดียวแม้ว่ามันเหมือนจะเป็นการทำซ้ำกับ Norwegian Wood (แม้เฮียมูจะเขียนเล่มนี้ก่อนแต่สำหรับเราๆได้อ่านทีหลัง) แต่เราไม่ได้ชอบที่เรื่องราวนะเราว่ามันธรรมดาแต่ในความธรรมดาของเรื่องนั้นเรากลับไปชอบอารมณ์และความลับบางอย่างที่ล่อยลองอยู่ในทุกๆตัวอักษร ในทุกๆบรรทัดมากกว่าเพลิดเพลินตามช่วงชีวิตของชายผู้หนึ่งกับเรื่องราวเกือบชั่วชีวิตของเขา การตามหาความรัก, ความรับผิดชอบหรือกับเลือกก้าวต่อไป

เพลงของผี (HP. Lovecraft เขียน/ อนุสรณ์ ติปยานนท์ แปล/ 59 หน้า/ สำนักพิมพ์เคหวัตถุ/ 2553) - 4/5
     เพลิดเพลินแกมเสียวสันหลังระหว่างไปฮ่องกงบนเครื่องบิน หนังสือเล่มเล็กที่อ่านแล้วเพลินดีเมื่อไหลื่นไปตามบรรยากาศอันวังเวงแกมขนหัวลุกจากเสียงเพลงที่ถูกบรรเลงออกมาตามตัวอักษรระหว่างบรรทัด หนังสือโดดเด่นมากในการบรรยายความผิดปกติที่ไม่สามารถให้เหตุผลได้รวมไปถึงการบรรยายถึงบรรยากาศเงียบเชียบเยือกเย็นที่เคลือบไว้ด้วยความน่ากลัวไปตลอดทั้งสองตอน
 

 
ประวัติศาสตร์ที่เพิ่งสร้าง: รวมบทความเกี่ยวกับกรณี 14 ตุลา และ 6 ตุลา (สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล/ 218 หน้า/ สำนักพิมพ์ ๖ ตุลารำลึก/ 2544) - 5++/5

     โชคดีมากที่มีโอกาสได้อ่านหนังสือเล่มนี้เมื่อมันถูกสแกนให้อ่านกับแบบฟรีๆ เพราะตัวหนังสือจริงนั้นแทบจะหาไม่ได้อีกแล้ว ข้อแรกคือมันทำให้เรารู้ว่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นนั้นเป็นอย่างไรทั้งเบื้องหน้า เบื้องหลังและผลที่ตามมาอันเป็นความรู้ใหม่ที่อาจไม่สามารถพบได้จากแหล่งอื่นในประเทศไทย ข้อสองคือการทำให้สมองได้คิดตริตรองต่างๆนาๆจากการวิเคราะห์และการหาหลักฐานอ้างอิงของผู้เขียนว่าใครเป็นใคร ใครทำอะไร อันยิ่งอาจไม่สามารถทราบได้เลยด้วยซ้ำในชาตินี้เพราะมันไม่เคยถูกชำระ!