ในคำคืนอันหนาวเหน็บแห่งรัตติกาลเปลี่ยวเหงา

ผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่ง

ไร้ซึ่งคำสนทนาใดๆ

แต่รู้สึกได้ถึงไดอะล็อคในบรรยากาศ

วิ่งชนไปมาดั่งสายลมที่พาดผ่านระหว่างดวงตาสองคู่

 .

 .

.

เข้าสู่วันใหม่...วันรุ่งขึ้น

ณ. ที่เดิม

เธอหันหลังจากไป

สมองผมปั่นป่วนอย่างรุนแรง

ผมเป็นอะไร?

 

 

 

 

 

ค่ำคืนพัดผ่านดั่งคลื่นซัดซาดตรงหน้า

ผมได้พบเธออีกครั้ง

ในคืนอันหนาวเหน็บ

คำสนทนาพลั่งพลู...

รัตติกาลนี้ไม่เปลี่ยวเหงาอีกต่อไปแล้ว

.

 .

.

เข้าสู่วันใหม่...วันรุ่งขึ้น

ณ. ที่เดิม

เราจากกันด้วยรอยยิ้ม

สมองผมยังคงปั่นป่วน

ผมรู้แล้วล่ะว่าผมเป็นอะไร?

 

 

 

 

 

ในค่ำคืนแห่งความสับสนวุ่นวายของเมืองกรุง

ผมอยู่กับเธอ

ดูเธอมีความสุข

เช่นกัน

ผมก็มีความสุข

.

.

.

เข้าสู่เช้าวันใหม่...วันรุ่งขึ้น

ผมตื่นได้เช้ากว่าปกติ

ผมทำอะไรมากกว่าปกติ

แน่นอน! ผมมีความสุขมากเกินกว่าปกติ

หรือว่าผมผิดปกติ?

 

 

 

 

 

แต่แล้ว...

 

 

 

 

 

หลายปีผ่านไปในคืนพระจันทร์เต็มดวง

ผมยังคงอยู่กับเธอ

อาจนานเกินไปจนผมไม่ทันจะสังเกตเห็น

เธอเหม่อลอย เปลี่ยนแปลง

เธอกลายเป็นมนุษย์หมาป่า!

.

.

.

ย่ำเข้าสู่เช้าวันใหม่...วันรุ่งขึ้น

เสื้อผ้าบนกายผมขาดวิ่น ร่างกายอาบเลือด

เธอยังคงยืนอยู่ตรงนี้ สายตาเหม่อลอย

มันคงยังไม่จบสิ้นกันง่ายๆ

ตอนนี้เธอกลายเป็นแฟรงเก็นสไตน์!

.

.

.

นานแสนนาน...

จากเช้า...ย่ำค่ำ

ผมหวาดกลัวและเหนื่อยล้า

น้ำตาอาบหน้า ตัวสั่นเทา

ส่วนเธอนั้น...หายไป...

.

.

.

ผมรวบรวมกำลังและสติทั้งหมดที่มี

ลุกขึ้นยืนด้วยความยากลำบาก

ผมตามหาเธอ

ใต้ผ้าห่มนั่น!

เธออยู่ในนั้น!

.

.

.

ในค่ำคืนอันหนาวเหน็บแห่งรัตติกาลเปลี่ยวเหงา

เธอก้มหน้าร้องไห้ใต้ผ้าห่มอุ่น

เธอกลายร่างเป็น...เธอ...คนเดิมที่ผมหลงไหล

ผมเข้าไปกอดเธอไว้

แผลสมานแล้ว...

.

.

.

เข้าสู่เช้าวันใหม่...วันรุ่งขึ้น

เธอยังคงอยู่ในอ้อมกอดผม

"นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะที่เธอเป็นแบบนี้?"

ผมยิ้มแล้วกอดเธอไว้แน่น

"เออ! ช่างมัน ขี้เกียจจำ"

 

 

 

แรงบันดาลใจจากภาพดวงจันทร์ผ่านสายตาที่เชื่อมโยงกับสมองขณะประมวลผลให้กับบางเรื่องราวเมื่อตอนผิวกายกระทบความหนาวเย็นในค่ำคืน 

Comment

Comment:

Tweet

ฟรอนเทียๆๆๆๆ วันนี้เพิ่งปรู๊ฟคอลัมน์วิจารณ์หนังสือ มีคนเขียนเรื่องนี้พอดี

เวิร์คๆๆ

#5 By NiDA MAilO on 2009-01-20 23:19

ไม่มีอะไรมากครับ แค่นั่งรถผ่านแล้วชะเง้อมองเห็นดวงจันทร์เต็มดวงแล้วช่วงนั้นก็หนาวจับจิต ภาพแฟนพุดขึ้นมาในหัวในตอนที่เพิ่งทะเลาะกันครับ confused smile

ยังอุตส่าห์ยาวอีกนะ 555

#4 By Seam - C on 2009-01-19 07:40

ว้าว มาแนวแปลกนะครับ
question

ว่าแต่ ภาพที่มาแห่งแรงบันดาลใจนั่นน่ะ อะไรรึ ยาวเชียว

#3 By eak early : เอกเช้า on 2009-01-18 21:19

บอกไม่ถูก แต่ชอบนะ ^^




ปล.ว่างๆเราหาพรรคพวกไปขอไข่ที่บ้านกองเซ็นเซอร์กันนะครับ double wink

#2 By sansanae on 2009-01-14 13:13

-- คำพูดไพเราะดีค่ะ..

-- ท่าทางจะเป็นคนโรแมนติกน่าดูเลย ^^

#1 By Evil-minded Angel on 2009-01-14 00:18